Çok eski zamanlarda ülkenin birinde çocuğu olmayan bir karı koca yaşıyormuş. Çocukları olmasını o kadar istiyorlarmış ki her akşam uyumadan bebek hayalleri kuruyorlarmış. Gel zaman git zaman kadın hayallerinin gerçek olduğunu fark etmiş. Çok sevinmiş ve hemen kocasına bebekleri olacağını söylemiş. İkisi de sevinçten havalara uçmuşlar.

Günler sonra kadın pencereden dışarıya bakarken yan evin bahçesindeki çiçekleri ve sebzelere bakarken gözleri altın renginde ışık saçan bir marula takılmış. Marul diğerlerinden çok farklıymış, insanı büyüleyecek derecede güzelmiş. Kadın uyuyor uyanıyor sürekli o altın rengindeki marulu düşünüyormuş. Yemek yerken bile aklı o maruldaymış. Yediği yemeklerden tat alamıyor ışıldayan o marulu yemek istiyormuş. Adam eşinin durumunu gördükçe üzüntüye düşmüş. “Neden yemek yemiyorsun?” diye sormuş karısına. Kadın da “komşunun bahçesinde altın renginde ışık saçan bir marul var, o marulu yemek istiyorum” demiş.

Adam karısının derdine çare olmak için bir gece vakti herkesin uykuda olduğu sırada yan bahçeye koşmuş. Marulu bulmuş ve yapraklarından biraz koparmış. Büyük bir hevesle karısına getirmiş kopardığı yaprakları. Kadın maruldan kopartılan yaprakları görünce ayakları yerden kesilmiş. Büyük bir iştahla hepsini yemiş.

Gece marulu yemenin mutluluğuyla uyuyan kadın sabah olup uyandığında yine o ışık saçan marulu düşünmeye başlamış. Kocasına yine yapraklardan kopartıp gelmesini söylemiş. Ama gel gör ki bu sefer onları kötü bir sürpriz bekliyormuş. Marulundan yaprak koparıldığını fark eden cadı adamın karşısına çıkmış. Bahçesine izinsiz girip marullarını çaldığı için adama çok kızmış. “Onlar benim marullarım hem de çok özeller sen nasıl onlardan kopartırsın. Sana gününü göstereceğim” diyerek adama bağırmış. Korkudan adamın dizleri titremiş. Ne yapsam da kendimi affettirsem diye düşünürken cadının eşinin hamile olduğunu duyunca insafa geleceğini düşünerek, “Karımla biz bebek bekliyoruz, sizin marulunuzu gördükten sonra başka bir şey yemek istemedi. Yemekten içmekten kesildi. Ben sadece karım için kopardım.” demiş.